وقتی تو خیابون های این شهر قدم میزنم، احساس میکنم یه تلوزیون سه بعدی جلوم گذاشتن و دارم شبکه World Fashion رو نگاه می کنم! با همون حرکات معروف که مانکن ها روی یک خط راه میرن و سعی میکنن قسمت تحتانی شون رو تکون بدن!! خدایا اینجا کجاست؟!! احساس میکنم من با این مردم غریبه ام..

بهترین ساعت ها، بهترین مارک ها، جدیدترین لب تاپ ها، ساید باید ساید..مارک عینک من ریبنه، مال تو چیه؟ دوربینش چند مگاپیکسله؟! الان که دیگه کسی برا جهیزیه تلوزیون معمولی نمیخره! سینمای خانوادگی الجی!

پنجره رو ببند موهامو تازه اتو کشیدم خراب میشه! اینجوری که باشی بیشتر به چشم میای! باید چشمهاتو نیمه باز نگه داری و لب هاتو...

خدایا چی داره به سر ما میاد؟ جایگاه کاروتلاش تو زندگی ما کجاست؟..اصلا این آدم ها با این همه آرایش چه جوری همدیگه رو میشناسند؟!

اینها عوارض نفته!! نفت که سر سفره آدم باشه همین میشه. ما نقش اون بچه پولدارهایی رو بازی میکنیم که تو زندگی مون تلاش نکردیم، یعنی بهمون یاد ندادن که تلاش و کار و تفریح جایگاهشون کجای زندگی ماست و از فرهنگ غرب فقط فیلم های هالییوودیشونو دیدیم که وای چه صحنه هایی دارن!! یعنی میشه من  هم مثل باندراس تو فیلم غریزه اصلی..!

از برکات نفت روی سفره مردم اینه که مردم مصرف گرا شدند، مردم موبایل 5 مگاپیکسل با جدیدترین امکانات( که نمیدونم تو ایران به چه دردشون میخوره) از نون شب براشون واجب تر شده. مردم نفهمیدن ازکجا و چه طوری فرهنگ جهاد و شهادت رو با فرهنگ بلوتوث بازی و پخش cd های زهرا امیرابراهیمی عوض کردند! اینها همه برکاته نفته! نفت که تو سر سفرت باشه دیگه برو پی عشق و حال، چیکار داری به اقتصاد واجتماع و .. بزرگترین سوء مدیریت ها هم با پولی که از زیر زمین میکشیم بیرون، حل میشه!

ولی وای به حال اون روزی که از نفت خبری نباشه و این مردم یا همون بچه پولداری که یه عمر با فرهنگ مصرف گرایی زندگی کرده قرار باشه تولید کنه، مدیریت کنه، تغییر بده، بهتر انتخاب کنه..من که فکر نمی کنم تا وقتی نفت داریم اتفاقی بیفته!!