این کتاب ها تقریبا تمام حال و روز این روزهای منه! البته از زبان خوندن واقعا دارم لذت میبرم..

اون میگه:"میدونی چرا روی تلوزیون ها شیشه میزارن؟ "

میگم: "نه برای چی؟"

میگه:"برای اینکه حیوون هایی که توش هستن نیان ما رو بخورن!"

اون بیگناهه..

کسی نمی دونه به چه جرمی تصمیم گرفتن نباشه!

بابام میگه می تونیم یه آشنا گیر بیاریم که ببخشنش.

میگم: چی و ببخشن؟  مگه اون کاری کرده؟ ما که میدونیم اون کاری نکرده..آخه اون که تو عمرش حتی...

میگه اونها تو کارشون دقیقن! اگه میگن مجرمه پس هست!

من عصبانی میشم و میگم: از شما دیگه انتظار نداشتم، واقعا یک لحظه فکر کنید، اصلا اون..برام مثل این میمونه که بگن من اون کارو کردم..

میگه حالا ولش کن، مهم اینه که درست شه، با پارتی هم راحتتره.اگه بخوای اثبات کنی که بیگناهه کلی دردسر داره ولی اینجوری اگه یه کله کنده گیر بیاریم میتونه..

میگم نمیشه، اینجوری درست نمیشه، اصلا اگه نشد چی؟ اگه پارتی نتونست کاری برامون بکنه چی؟ اون وقت اون محکومه به نبودن! بابا تو اصلا میدونی این جرم چقدر سنگینه؟!

میگه بیگناه پای چوب دار میره ولی بالای دار نمیره..

میگم آره ولی اون وقت فرقی نمیکنه که اعدام شده باشی یا نه. کسی که بیگناه تا پای چوب دار رفته مرده. فکر نمیکنم برگشتن به زندگیی که همه به یه چشم دیگه نگاهش کردن، بدترین تهمت ها رو بهش زدن، برای بودن و نبودنش تصمیم گرفتن، هویتش رو زیر پا له کردن، ارزشی داشته باشه. غافل از اینکه اون بیگناهه. غافل از اینکه به چه جرمی پای داره..

نه پدر من، رفتن پای چوب دار با بالا رفتنش چندان فرقی نمی کنه، اون همین الان هم مرده..

خدایا..